การศึกษาจากคณะนักวิจัยมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส ได้เผยให้เห็นว่า “ความจำเพื่อการทำงาน” ที่ทำให้รอยหยักของสมองสามารถ ถ่ายข้อมูลไปมา สั่งการ มีการจดจำที่ต่ำประมาณไม่กี่วินาที

ไม่บ่อยนักที่คนเราจะกลอกตาแบบนุ่มนวล เมื่อตาเรารับรู้ถึงวัตถุ จะจับจ้องวัตถุนั้น ระบบประสาทตาจะรับภาพที่เห็นว่ามีความสำคัญและปิดตัวเองทันทีที่เห็นภาพเพื่อตัดสัญญาณรบกวนของภาพ และจะจับภาพอย่างงี้มารวมกันเป็นภาพต่อ ๆ กัน ซึ่งแต่ละภาพความทรงจำจะมีระยะเวลาแค่ 1 ใน 4 วินาที การทดลองนี้ได้ข้อมูลมาจากอาสาสมัครที่ทำการทดลองโดย นักวิจัยจะแสดงภาพที่เป็นกรอบสีในความเร็วภาพละ 1 ใน 10 วินาที และเมื่อการแสดงสีจบลง นักวิจัยจะให้อาสาสมัครตอบสีที่แสดงไปว่ามีสีอะไรบ้าง ซึ่งผลปรากฏว่า ถ้าอาสาสมัครจำได้ ส่วนใหญ่จะกดปุ่มของสีที่ใกล้เคียงกับสีที่จำได้ แต่ถ้าจำไม่ได้จะเกิดการกดสีมั่ว