นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยรัทเกอร์ และมหาวิทยาลัยเทกซัสในออสติน ได้รายงานการค้นพบที่สามารถช่วยนักวิทยาศาสตร์ออกแบบยาที่สามารถมาต่อสู้กับไข้หวัดนกและสายพันธุ์ไข้หวัดที่มีความรุนแรงอื่น ๆ ได้

นักวิจัยสามารถค้นพบโครงสร้าง 3 มิติของด้านหนึ่งของโปรตีนในไวรัสไข้หวัด A ได้ ซึ่งด้านนี้ของโปรตีนจะจับกับโปรตีนในมนุษย์ และผลที่ได้คือจะไปกดภูมิคุ้มกันของมนุษย์และทำให้ไวรัสสามารถจำลองตัวเองได้ดีขึ้น โปรตีนของไวรัสนี้คือ NS1 ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีร่วมกันในทุกสายพันธุ์ของไวรัสไข้หวัด A ซึ่งสกัดมาจากผู้ป่วย โดยไวรัสไข้หวัด A มีไวรัสไข้หวัดนก ไข้หวัดใหญ่ รายงานนี้ตีพิมพลงวารสาร Proceedings of the National Academy of Sciences

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์และมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ได้รายงานการพัฒนาวิธีการสร้างโปรตีนต้านการแข็งตัว (antifreeze protein) ให้มีมากมายนับพันล้านได้ ซึ่งหมัดหิมะแคนาดา ใช้โปรตีนนี้เพื่อความอยู่รอดในอุณหภูมิที่เย็นจัดในหน้าหนาว

ด้วยการสร้างโปรตีนต่อต้านการแข็งตัวที่พบในหมัดหิมะแคนาดา นักวิจัยรายงานการพัฒนาที่อาจยืดการเก็บอวัยวะจากผู้บริจาคได้จากการใช้โปรตีนดังกล่าว รูปแสดงโครงสร้างของโปรตีนที่ไม่เคยมีมาก่อนในภาพของกระจกสะท้อนกัน โดยการเตรียมจากการสังเคราะห์ทางเคมีทั้งหมด (รูปจาก physorg.com)

นักวิจัยได้ก้าวเข้าใกล้การรักษาโรคไข้หวัดนกสายพันธุ์ที่กำลังระบาดครั้งใหญ่ ซึ่งโรคไข้หวัดนก คร่าชีวิตคนไปกว่า 200 คน และมีผู้ติดเชื้อกว่า 400 คนใน 14 ประเทศตั้งแต่มีการค้นพบมาเมื่อปี 2003

นักวิจัยจากห้องทดลองอาร์โกเนของกระทรวงพลังงาน (DOE) ร่วมมือกับนักวิทยาศาสตร์จากจีนและสิงค์โปร์ ได้ทำคริสตัลและหาคุณสมบัติของโครงสร้างโปรตีนที่สำคัญที่สุดและซับซ้อนตัวหนึ่งของ ไวรัส H5N1 หรือไวรัสไข้หวัดนก และรายงานลงวารสารวิชาการ Nature

การทำโปรตีนคริสตัลมีความสำคัญอย่างมากในการเข้าใจโครงสร้างโปรตีน เพื่อการค้นคว้าการทำปฏิกิริยากับยา แต่ปัญหาคือการทำคริสตัลของโปรตีนนั้นยากมาก อีกทั้งการนำมาผ่านเครื่องซินโครตรอนนั้นยังซับซ้อนจนตวามรู้ด้านนี้ยังอยู่แค่ผิว

นักวิทยาศาสตร์จากกระทรวงพลังงาน ที่ห้องทดลองแห่งชาติอาร์กอนเน ได้คิดค้นวิธีที่จะไม่ต้องทำคริสตัลโดยใช้แสงเลเซอร์ในการดูการจัดเรียงตัวของโมเลกุลแทน การทำคริสตัลเพื่อดูการจับระหว่างยาและโปรตีนนั้นยากมาก และต้องการตัวอย่างที่จะทำการเข้าเครื่องซินโครตรอนปริมาณมากเพื่อให้ได้ภาพของโมเลกุลที่ครบจนสร้างโครงสร้าง 3 มิติได้ การใช้เลเซอร์อย่างอ่อน จะสามารถจับโมเลกุลให้อยู่ในสภาพก๊าซ ภาพที่ได้ออกมาจะมีความละเอียดในระดับอะตอมเช่นกับการทำคริสตัลเช่นกัน

งานวิจัยนี้ได้เปิดสู่ความเข้าใจด้านโครงสร้างของโปรตีนหลายตัวที่ยังไม่สามารถทำคริสตัลได้ต่อไป