จากข่าวใน Jusci ที่ว่าการใช้ครีมกันแดดอาจจะส่งผลให้ปะการังเกิดการฟอกสี มีผลการศึกษาใหม่จากองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) ของสหรัฐอเมริกาที่ออกมาชี้ว่าการที่น้ำทะเลเป็นกรดมากขึ้นอันเนื่องมาจากปรากฏการณ์โลกร้อน ก็ส่งผลกระทบถึงสิ่งมีชีวิตในทะเลเช่นกัน

ปรากฏการณ์โลกร้อนส่งผลกระทบโดยตรงต่อน้ำทะเลอย่างน้อยสองรูปแบบคือ ทำให้น้ำทะเลอุ่นขึ้นและทำให้น้ำทะเลเป็นกรดมากขึ้น น้ำทะเลอุ่นขึ้นกว่าปกติก็เป็นผลมาจากการที่อุณหภูมิของอากาศที่สูงขึ้น รวมถึงการที่น้ำทะเลได้รับความร้อนจากแสงแดดโดยตรงมากขึ้น ในขณะเดียวกัน ปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศที่สูงขึ้น ก็ส่งผลทำให้นำทะเลเป็นกรดมากขึ้นเพราะด้วยอากาศที่ร้อนขึ้น ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สามารถลงไปผสมกับน้ำทะเลได้ดีขึ้น ถ้าใครยังจำที่เรียนในวิชาเคมีได้ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เมื่อรวมกับน้ำ จะได้กรดคาร์บอนิก ซึ่งการที่น้ำทะเลมีความเป็นกรดมากขึ้น ก็ส่งผลถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องทะเลโดยตรง เช่นจากผลการศึกษา พบว่าทะเลฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกามีความเป็นกรดมากขึ้น และทำให้ปะการังในแทบนั้นเริ่มมีการฟอกสีให้เห็นแล้ว ซึ่งนักวิจัยจาก NOAA ก็ชี้ว่าสิ่งมีชีวิตในทะเลที่มีแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นส่วนผสมในเปลือก เช่น ปะการัง หอย และสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่เป็นต้นสายของห่วงโซ่อาหารจะได้รับผลกระทบโดยตรง

ภูเขาในสวีเดนหลาย ๆ ลูกดูเหมือนจะเขียวมากขึ้นในช่วงหลาย ๆ ปี เพราะว่าสภาวะอากาศที่อุ่นขึ้นทำให้ต้นไม้เขตร้อนหรือเขตอบอุ่น เช่น ต้นโอ้ก หรือว่า เมเปิ้ล สามารถเติบโตได้ในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น ในระดับความสูงดังกล่าวปกติแล้วจะเป็นป่าแบบแอลไพน์ (พวกต้นสนทั้งหลาย) ซึ่งในระยะยาวจะส่งผลถึงการเจริญพันธุ์ของต้นไม้แบบแอลไพน์ทั้งหลาย ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่าถ้าสภาพอากาศยังเปลี่ยนแปลงในทิศทางแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ในปี ค.ศ. 2100 เราอาจจะไม่เห็นยอดเขาโล่ง ๆ ที่ปกคลุมด้วยป่าแบบแอลไพน์อีกต่อไป แต่จะเห็นเป็นยอดเขาสีเขียวที่มีแต่ต้นไม้ปกคลุมหนาแน่นแทน

มีงานวิจัยจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่ชี้ให้เห็นว่ามนุษย์เกือบจะสูญพันธุ์เมื่อราว ๆ เจ็ดหมื่นปีก่อน โดยนักวิจัยได้ศึกษาจากรหัสพันธุกรรมของมนุษย์แล้วพบว่าในยุคนั้นจำนวนประชากรของมนุษย์ได้ลดลงเหลือเพียงแค่ประมาณสองพันคนโดยอยู่กันเป็นชุมชนเล็ก ๆ ในทวีปอาฟริกา และสาเหตุที่ประชากรมนุษย์มีการลดลงอย่างรวดเร็วก็เป็นเพราะความแห้งแล้ง ก่อนที่จะมาเพิ่มขึ้นอีกอย่างรวดเร็วในยุคหิน (Stone Age) ราว ๆ หกหมื่นปีก่อน

การศึกษานี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Genographic Project ที่เป็นการศึกษาทางมานุษยวิทยาโดยใช้เทคนิคทางพันธุศาสตร์

นักนิเวศวิทยาชาวดัทช์ ได้ค้นพบว่า แมลงที่อยู่ใต้ดินและแมลงที่อยู่บนดินติดต่อกันโดยใช้ต้นพืชเป็นโทรศัพท์ ซึ่งแมลงที่อยู่ใต้ดินจะส่งสารเคมีเตือนผ่านไปยังใบของพืช ทำให้แมลงบนดินรู้ว่าพืชต้นนี้มีแมลงจองแล้ว

แมลงที่อยู่บนดินที่กินใบพืชเป็นอาหาร ชอบที่จะกินใบของพืชต้นที่ยังไม่ถูกจับจองโดยพวกแมลงกินรากพืช แมลงที่กินรากพืชเป็นอาหารจะสร้างสารเคมีแล้วส่งเข้ารากผ่านไปยังใบพืช ซึ่งจะเป็นการเตือนแมลงที่กินใบพืชว่ามีพวกแมลงกินรากอยู่ใต้ต้นนี้ ซึ่งเป็นการทำให้ต่างฝ่ายต่างหลีกเลี่ยงซึ่งกันและกัน และไม่กินพืชต้นเดียวกัน เมื่อหลายปีก่อนนักวิจัยรู้ว่าแมลงกินพืชที่อยู่เหนือดินหลายชนิดจะเจริญเติบโตช้าลง ถ้านำไป