นักวิจัยพัฒนาโพลิเมอร์ชนิดใหม่ที่เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติได้ ซึ่งจะน้ำไม่จะเกาะเมื่ออุณหภูมิ 37 °C ซึ่งทำให้เป็นภาชนะเพาะเชื้ออุดมคติของการเลี้ยงเซลล์ในห้องทดลอง ที่อุณหภูมิห้องเซลล์จะถูกแยกตัวออกจากอาหารได้ง่ายดาย

ผลอะไรที่ทำให้ยามีผลต่อร่างกายมนุษย์ ในระดับเซลล์ แพทย์สามารถให้คำแนะนำที่ไม่มีความเสี่ยงได้ไหม หรือ ยาเหล่านั้นมีผลข้างเคียงที่เป็นพิษ

บริษัทยาได้ทำการทดลองความเป็นพิษของยาใหม่ ๆ เพื่อที่จะตอบคำถามดังกล่าว การเพาะเลี้ยงเซลล์ เป็นพื้นฐานที่จะใช้ในการทดลองเหล่านี้ โดยนักวิจัยจากจะทำการเลี้ยงเซลล์ลงบนจานเพาะเชื้อพลาสติก เติมอาหารเลี้ยงเชื้อ และเลี้ยงไว้ในตู้บ่มที่มีอุณหภูมิ 37 °C

เพื่อให้แนวความคิดอุดมคติพื้นผิวที่ใช้ในจานเพาะเลี้ยง จะใช้ polystyrene ที่เป็นฉนวน เมื่อเซลล์แบ่งตัวเองในจำนวนที่ต้องการ ยาจะถูกต้องลงไป อย่างไรก็ตาม การสังเกตปฏิกิริยาของเซลล์ต่อยา นักวิจัยต้องทำการแยกเซลล์ที่เลี้ยงออกจากจานเพาะเชื้อ ซึ่งปัญหาคือเซลล์มักจะติดอยู่ที่ผิวหน้าของจานเพาะเชื้อและต้องใช่้เอนไซม์เติมลงไปเพื่อทำให้แยกออกจากกัน

เซลล์ที่ทดสอบความเป็นพิษนี้ ส่วนใหญ่จะมีความอ่อนไหวสูง ซึ่งสามารถถูกทำลายได้จากการเติมเอนไซม์ ซึ่งทำให้ยากแก่การแปลผลที่ทดสอบ ซึ่งไม่สามารถรู้ได้ว่าเซลล์เกิดปฏิกิริยาต่อยาจนเกิดความเสียหายหรือเกิดจากการเติมเอนไซม์ลงไปเพื่อแยกเซลล์ออกมา

หนทางแก้ที่เป็นไปได้คือโพลิเมอร์ที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้า ซึ่งพัฒนาโดย IBMT และสถาบันแมกซ์ พลังก์ โดยที่ 37 °C ซึ่งเป็นอุณหภูมิปกติของการเพาะเลี้ยงเซลล์ วัสดุจะมีความไม่ชอบน้ำ (hydrophobic) เซลล์จะรู้สึกสบายในสภาพแวดล้อมนี้และมีการตอบสนองในการแบ่งเซลล์ที่เร็ว เมื่อทำให้อาหารเย็นลงจนถึง 25 °C ซึ่งเท่ากับอุณหภูมิมาตรฐานการทดลอง วัสดุจะทำตัวชอบน้ำ (hydrophilic) เซลล์จะพยายามหลีกเลี่ยงการสัมผัสพื้นผิวด้วยการลดพื้นที่ผิวสัมผัสลง ทำให้เซลล์มีสภาพเป็นทรงกลม ซึ่งทำให้แยกออกมาจากภาชนะได้ง่ายและไม่ต้องการเอนไซม์อีกต่อไป

โพลิเมอร์ที่มีการตอบสนองต่ออุณหภูมิ เป็นความแตกต่างอย่างมากซึ่งอิงกับ [polyethylene glycol (PEG)](http://en.wikipedia.org/wiki/Polyethylene_glycol ซึ่งเป็นวัสดุที่มีความเหมาะสมกับสิ่งมีชีวิต วัสดุใหม่นี้ยังมีประโยชน์ในการที่ละลายน้ำและไม่เป็นพิษ นักวิจัยคาดว่าจะสามารถใช้จริงได้ใน 2 ถึง 3 ปี

ที่มา - physorg.com