นักชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียได้ค้นพบกลไกเปิดการทำงานในตาที่มีบทบาทในการควบคุมวงจรการหลับการตื่นในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

การค้นพบนี้แสดงให้เห็นว่าตัวรับแสงในเซลล์ที่อยู่ในตาเป็นตัวกลางในการตั้งจังหวะของสมองในการกำหนดเวลาต่าง ๆ ซึ่งอยู่บริเวณที่เรียกว่า suprachiasmatic nuclei (SCN) และทำหน้าที่ในการควบคุมการตื่นและการพักผ่อน

การค้นพบนี้มีนัยยะสำคัญเพราะทำให้เราเปลี่ยนความเข้าใจที่ว่าแสงที่ส่องเข้ามายังตามีผลต่อรูปแบบการตื่นและหลับของเราได้อย่างไร ซึ่งการทดลองดังกล่าวได้ตีพิมพ์ลงวารสาร Proceedings of the National Academy of Sciences

นักวิจัยค้นพบว่าสามารถทำให้เกิดการสลับวงจรชีวิตหนูได้ นั้นคือ เปลี่ยนจากสิ่งมีชีวิตหากินในกลางคืนมาเป็นกลางวันได้ นักวิจัยทดลองโดนการลดความเข้มของแสงที่ให้กับหนูลงและทำให้หนูเกิดการกลายพันธุ์เพื่อลดความอ่อนไหวต่อแสงที่รับเข้ามาในตา ซึ่งนี้ทำให้หนูเกิดการตื่นและมีกิจกรรมที่เต็มที่ในตอนกลางวันและหลับพักผ่อนในตอนกลางคืน ซึ่งนี้ทำให้วงจรชีวิตในหนูกลับกันอย่างสมบูรณ์

การทดลองนี้บ่งชี้ว่ากลไกอย่างอื่นที่ควบคุม nocturnity (การออกหากินในเวลากลางคืน) และ diurnity (การออกหากินในเวลากลางวัน) ซึ่งตั้งอยู่เส้นทางการรับแสงในตา การทดลองดังกล่าวมีความสำคัญต่อมนุษย์ ซึ่งจะมาประยุกต์ใช้กับการรักษาโรคที่เกี่ยวกับการนอน ซึ่งอาจพัฒนามาเป็นยาหยอดตาที่สามารถไปรบกวนวงจรดังกล่าวเพื่อให้เกิดการหลับพักผ่อนหรือการทำงานอย่างเต็มที่ได้

นาฬิกาชีวภาพเป็นเครือข่ายอันซับซ้อนของร่างกาย ซึ่งควบคุมกิจกรรมกลางวันและกลางคืน และคุณสมบัติทางกายภาพที่สำคัญต่าง ๆ รวมถึงอุณหภูมิร่างกาย การเต้นของหัวใจ การรับประทานอาหารและการนอน งานวิจัยในด้านนี้จะช่วยรักษาผลกระทบในทางลบต่อการเปลี่ยนแปลงเวลาทำงาน การแก่ หรืออาการปรับเวลา ไม่ได้เมื่อเดินทาง (jet lag.)

คนส่วนใหญ่เมื่อมีการสลับชีวิตการทำงานไปเวลากลางคืน จะมีอาการนอนหลับยากในเวลากลางวัน ในทางกลับกันก็ทำให้มีอาการตื่นตลอดเวลาในเวลากลางคืนเพื่อทำงานได้ยาก

ที่มา - physorg.com

เอกสารอ้างอิง - pnas.org