นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน ได้ให้ความเห็นไว้ว่า สิ่งนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น ถ้าคนที่ทำงานด้านการสร้างให้ดีเอ็นเอสามารถคิดคำนวนได้ไม่เห็นมันเกิดขึ้น ความเชื่อเรื่องอนาคตของคอมพิวเตอร์จะอิงอยู่บนโมเลกุลที่เปรียบเสมือนพิมพ์เขียวของสิ่งมีชีวิตนี้มาจากไหน ย้อนกลับไปทศวรรษที่ 1990 นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเซาท์แคลิฟอร์เนีย ได้เสนอวิธีที่จะใช้ดีเอ็นเอมาใช้แก้ปัญหาคอมพิวเตอร์ที่ยากและซับซ้อนที่สุด นั้นคือ ปัญหาการเดินทางของเซลล์แมน

`

ปัญหานี้คือการที่จะหาทางที่เหมาะสมที่สุดในการเดินทางไปยังเมืองต่าง ๆ ในเวลาที่จำกัด ซึ่งมีอยู่ทางเดียว นักวิจัยได้ค้นพบว่าเส้นทางระหว่างเมืองนั้นสามารถแปลรหัสออกมาเป็นดีเอ็นเอได้ ถ้าเส้นทางระหว่าง 2 เมืองนั้นตรงกัน สายดีเอ็นเอ จะสามารถไปจับกับอันอื่นได้ และในที่สุด เส้นดีเอ็นเอที่มามายนั้นจะต่อกันและจับกัน ทำให้ได้รายชื่อเส้นทางไปยังแต่ละเมืองได้ ซึ่งในที่สุดดีเอ็นเอก็จะจับตัวรวมกันเป็นเกลียวคู่ เพียงแค่เขย่าให้ดีเอ็นเอเหล่านี้ทำงานที่ต้องการจะหาคำตอบที่ต้องการ ซึ่งนี้เป็นกระบวนการอย่างนี้หนึ่งแทนที่หน่วยประมวลผล

แนวความคิดเรื่องคอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอถูกจุดประกายมาอีกครั้งเมื่อเดือนที่แล้ว โดยนักวิจัยจากญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จที่การสร้างชนิดของดีเอ็นเอที่ไม่เคยพบในธรรมชาติมาก่อน หลายคนชี้ไปยังข้อเท็จจริงที่ว่า เราสามารถเก็บข้อมูลนับพัน ๆ เฮกซะไบท์ (exabytes) ในรูปของดีเอ็นเอที่อยู่ในหยดน้ำหยดเดียว ได้ ซึ่งดีเอ็นเอที่จำลองขึ้นสามารถทำได้ และเก็บข้อมูลได้มากกว่านั้นอีก อย่างไรก็ตามในโลกที่อิงคอมพิวเตอร์ที่ใช้ ซิลิคอน ทรานซิสเตอร์จะทำหน้าที่คำนวนนั้นสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ เพียงแค่เราเรียกโปรแกรมอื่นมาใช้งาน และป้อนให้ทรานซิสเตอร์ทำงานใหม่อีกครั้งได้ แต่เมื่อเทียบกับคอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอแล้ว นักวิจัยต้องสร้างชุดของดีเอ็นเอใหม่ ๆ ทุกครั้งที่เริ่มงานใหม่ ซึ่งนั้นหมายถึงจะเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ทุกครั้งที่จะต้องใช้งานในการคำนวนบางอย่าง ซึ่งการสร้างดีเอ็นเอสังเคราะห์นั้นมีราคาสูงมาก

สิ่งที่ทำให้คอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอดูเร็วกว่าคือ การประมวลผลทุก ๆ อย่างจะเกิดขึ้นไปพร้อม ๆ กันแต่ปฏิกิริยาของตัวมันเองนั้นเกิดช้ามาก และสามารถประมวลได้ในงานที่คุณสามารถทนต่อค่าความผิดพลาดได้เท่านั้น มันเป็นการยากที่จะทำงานนี้เพื่อหาคำตอบ ซึ่งหนทางที่จะใช้ดีเอ็นเอมาแทนส่วนใดส่วนหนึ่งในคอมพิวเตอร์นั้นไม่ง่ายนัก

แต่นี้ก็ไม่ได้หมายถึงว่ามีทางใช้ดีเอ็นเอในการคำนวนเลย นอกจากการที่จะพยายามสร้างคอมพิวเตอร์แบบใหม่ นักวิจัยใช้ประโยชน์จากการใช้ดีเอ็นเอในเครื่องจักรชีวภาพง่าย ๆ ในทางทฤษฎี นักวิจัยสามารถใช้ดีเอ็นเอเพื่อโปรแกรมจัดการให้ยามีผลจำเพาะเจาะจงที่บางเซลล์ได้ คอมพิวเตอร์ดีเอ็นเอสามารถจัดการสสารได้ เพราะเคมีคือโลกของมัน แต่เมื่อกล่าวถึงการประมวลผลตัวเลข ซิลิกอนก็น่าจะยังรักษาความเป็นผู้นำไปตราบจนอนาคตที่เรายังคาดคะเนได้ ที่มา - guardian.co.uk